0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 การประชุมร่วมของหมู่บ้านเกล็ดหิมะ

“ปลาเยอะขนาดนี้เลยรึ! ขอบใจมากนะพี่น้องหม่าลิ่ว!”

“เจ้าลิ่ว! นายได้รับความไว้วางใจจากท่านหัวหน้าหมู่บ้านที่สุดเลยนะ! แทบจะเป็นคนโปรดข้างกายท่านหัวหน้าหมู่บ้านอยู่แล้ว!”

“หม่าลิ่ว! ลำบากนายแล้ว!”

หากเป็นเมื่อก่อน เวลาหม่าลิ่วพบปะกับชาวบ้าน เขามักจะพูดคุยสักคำสองคำ คุยเรื่องสัพเพเหระล่าสุดอะไรทำนองนั้น

ทว่าประโยคที่ท่านหัวหน้าหมู่บ้านทิ้งไว้ก่อนจากไปเมื่อครู่นี้ กลับวนเวียนอยู่ในความคิดของเขาไม่หยุดหย่อน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน...

ไม่เคยแม้แต่ครึ่งประโยคที่บอกว่าอยากจะจากหมู่บ้านเกล็ดหิมะแห่งนี้ไป แล้วทำไมเมื่อครู่ถึงพูดขึ้นมาปุบปับกัน?!

นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่...