0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 苏醒 (ตื่นขึ้น)

วิถีชีวิตของชนเผ่าหมาป่าดุร้ายกลับคืนสู่สภาวะปกติ เหล่ามนุษย์หมาป่าต่างพากันออกไปเก็บเกี่ยวผลผลิตในแปลงนาและไปประจำการที่แนวกระดูกศพตามหน้าที่

เพียงแต่จำนวนมนุษย์หมาป่าที่ประจำการอยู่ที่แนวกระดูกศพนั้นน้อยกว่าแต่ก่อนมาก

“เถียนเหลาซาน! ตั้งแต่ครั้งที่แม่นางเสวี่ยหย่าพูดเรื่องคำสาปติดกาย... นี่เป็นวันที่เท่าไหร่แล้วที่นางไปรักษาท่านหัวหน้าหมู่บ้าน?”

“สามวันแล้ว! ถ้านับรวมวันคืนก่อนหน้านี้ด้วย นี่ก็เป็นวันที่สี่แล้ว!”

เถียนเหลาซานและหม่าลิ่วจ้องมองไปที่กระท่อมไม้หมอของแม่นางเสวี่ยหย่า พวกเขาสนทนากันด้วยความร้อนรนและไร้หนทาง

สำหรับเรื่องคำสาปติดกายนั้น วันนั้นทั้งคนและหมาป่าต่างปรึกษาหารือกันอยู่นานแต่ก็ไม่ได้ข้อสรุปที่แน่ชัด