0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 เบาะแสของช่างไม้

ตัวซวยชัด ๆ!

ชาติก่อนฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้นะ!

จวงอี้มองหม่า ลิ่วที่ยิ้มกว้างเต็มหน้า ในใจเริ่มรู้สึกอ่อนแรงระลอกแล้วระลอกเล่า

เมื่อวานนี้หม่า ลิ่วธาตุไฟเข้าแทรกไปแล้วแท้ ๆ แต่กลับฝืนทนอยู่ได้นานกว่าสิบนาที จนกระทั่งจวงอี้ฝึกวิชาตามแผ่นไผ่แผ่นนั้นพอดีถึงจะสลบเหมือดไป

ด้วยเหตุนี้... หลังจากจวงอี้ตื่นขึ้นมา เขาจึงเมินเฉยใส่หม่า ลิ่วโดยตรง แถมยังดุด่าไปยกใหญ่จนหลุดคำว่า “ช่วงนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย” ออกมา

อันที่จริงถ้าทำได้ จวงอี้ก็ไม่อยากเห็นหน้าหม่า ลิ่วอีกแล้วจริง ๆ

เพราะจวงอี้พบว่า ต่อให้ทำอะไรด้วยกันกับหม่า ลิ่ว มักจะไม่มีเรื่องดีเกิดขึ้นเลยสักครั้ง!

“ปลาหนามฉันไม่กินหรอก! นายเก็บไว้กินเองเถอะ! ฉันมีธุระ…ขอตัวก่อน!”