0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 ข้าวไรย์ภูผาเรืองแสง

จวงอี้กะพริบตาถี่ ๆ หลายครั้ง เมื่อมั่นใจว่าตนไม่ได้ตาฝาดไปก็เก็บท่าทีลังเลสงสัยที่เคยมีจนหมดสิ้น

หม่า ลิ่วเกิดเรื่องเข้าจริง ๆ ไม่เพียงแค่เกิดเรื่อง แต่ดูเหมือนเขาจะเสียสติไปด้วย

เฮ้อ~

แต่ละวันนี่ พวกนายไม่คิดจะพักกันบ้างหรือไง?

ฉันเพิ่งเข้ามาในเกมนี้เมื่อวาน แต่พอเจอพวกนายปั่นป่วนไปมาแบบนี้ กลับทำให้ฉันรู้สึกไปเองว่าเล่นเกมนี้มาหลายปีเสียอย่างนั้น...

ต่อให้เอาดาบพเนจรไปลุยแรงค์ทองแดงเป็นเดือน ก็ยังไม่กดดันเท่านี้มาก่อน!

แม้จะเหนื่อยใจแค่ไหน แต่จวงอี้ก็มองดูหม่า ลิ่วที่เสียสติไปแล้วตรงหน้าพลางครุ่นคิดหาวิธีแก้ไขที่เหมาะสมในใจ

จะไม่จัดการก็ไม่ได้ ในหมู่บ้านมีคนแค่ไม่กี่สิบคน ตอนนี้เสบียงอาหารไม่มีปัญหาแล้ว ดังนั้นจะปล่อยให้ทรัพยากรมนุษย์ลดลงไปไม่ได้