เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 21 ชาวบ้านแตกตื่น
“หม่า ลิ่ว……เดี๋ยวรอก่อน ฉันว่าเราเข้าใจผิดกันแล้ว!”
ความเกรี้ยวกราดของจวงอี้มลายหายไปในพริบตา เขามองดูหม่า ลิ่วที่กำลังปกป้องถังเหล็กใบเก่าพลางหลั่งน้ำตา ในใจเผลอรู้สึกซับซ้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“หัวหน้าหมู่บ้าน! ผมรู้นะครับ! ท่านมีความกดดัน! เป็นเพราะพวกเราในหมู่บ้านไม่ได้เรื่องกันเอง เป็นความผิดของพวกเราที่ทำท่านลำบาก! แต่ขอร้องเถอะครับ อย่าเอาน้ำเดือดราดลงไปเลย! ท่านมีอะไรให้ลงที่ผมเถอะ ผมหนังหนา ทนไหวครับ!”
ทนที่ไหนกันเล่า!
มีแต่คนปัญญาอ่อนเท่านั้นแหละที่จะเอาน้ำเดือดพล่านไปราดพืชผล!
ช่างเถอะ เป็นความผิดของผมเองที่ไม่ได้อธิบายให้ชัดเจนตั้งแต่แรก
“ผมไม่ได้คิดจะเอาน้ำเดือดไปรดที่ดิน! รอให้น้ำเย็นลงแล้วค่อยเอาไปรด แบบนี้ก็น่าจะใช้ได้แล้วไม่ใช่หรือ!”