เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 เจ้าลิงบ้าบิ่น! หงจวินผู้เดือดดาลจนสติหลุด
สุรเสียงของเจ้าลิงไม่ดังนัก แต่กลับแพร่สะพัดออกไปทั่วฟ้าดินอย่างหนักแน่น!
สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนต่างตกใจและหวาดกลัว มองเงาร่างอันผอมแห้งนั้นด้วยความสะท้านสะเทือน
ร่างอันเล็กจิ๋วของมัน ในยามนี้กลับคล้ายดั่งกลายเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกบุพกาล!
“บรรพชนเต๋า จงรับความตาย!”
ถ้อยคำที่หยิ่งผยองและอวดดีถึงเพียงนี้ ทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน
ท่ามกลางเสียงครึกโครม สายฟ้าแลบแปลบปลาบและอสนีบาตคำราม นั่นคือความกริ้วโกรธของฟ้าดิน!
ภายในวังสวรรค์บูรพา เฮ่าเทียนผู้ซึ่งกลับสู่วังสวรรค์แล้วพลันรู้สึกหนังศีรษะชาด้าน
การเดินทางสู่ฟ้าบุพกาลเที่ยวนี้ของเขาไม่สู้จะรื่นรมย์นัก เรียกว่าเป็นการพ่ายแพ้เสียหน้าเป็นครั้งที่สองนับแต่บรรลุเป็นอริยะ
ทว่ายามนี้กลับอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา เจ้าสารเลวพระยูไลเกือบถูกเจ้าลิงตัวนี้ใช้กระบองตีจนดับดิ้น