กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 144 เหตุไม่คาดฝัน ล้วนเป็นเรื่องไม่คาดฝัน
ราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้ โลกทั้งใบถูกมนตร์สะกดเอาไว้ ตกอยู่ในสภาพหยุดนิ่ง
มีเพียงหยดสุรานั้นที่ยังหมุนวน สะท้อนแสงอัสดงยามเย็น
หวังเสี่ยวฝานรู้สึกราวกับเวลาผ่านไปนานนับหมื่นปี ในที่สุดหยดสุราก็หลุดจากไหอย่างอาลัยอาวรณ์ ร่วงลงสู่ปากของหลี่ไป๋
“อ๊า!”
หญิงสาวคนหนึ่งในฝูงชนเป็นคนแรกที่ส่งเสียงร้อง
เสียงร้องนั้นทำลายความเงียบงันของโลก ราวกับกระจกที่กักขังเมืองฉางอันไว้แตกสลายลงพร้อมกัน
ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ประกายคมกระบี่วูบวาบ หลี่ไป๋โยนไหสุราในมือทิ้ง แล้วทะยานขึ้นในพริบตา