ตอนที่ 121 ศึกใหญ่ (1)

ตอนที่ 121 ศึกใหญ่ (1)

ยามใกล้เที่ยงคืน รอบด้านมืดสนิทจนมองไม่เห็นสิ่งใด นอกจากแสงไฟริบหรี่ใต้ภูเขา อากาศอึดอัดถึงขีดสุด ทั้งทางใจและทางกาย

หวังเสี่ยวฝานจ้องลงไปเบื้องล่างอย่างตึงเครียด แม้มองไม่เห็นสิ่งใด เขาก็ยังพยายามสัมผัสทุกความเคลื่อนไหวรอบตัว

ทันใดนั้น ลำแสงเจิดจ้าสายหนึ่งฉีกผ่านฟากฟ้ายามราตรี สายฟ้าคล้ายเขี้ยวสัตว์ร้าย กรีดทำลายความมืดเหนือปราสาทไห่ตู

ท่ามกลางสายฟ้าที่แลบวูบ ฝนห่าใหญ่ก็เทกระหน่ำลงมาอย่างไร้ปรานี

ใต้ภูเขา ทหารอสรพิษนักกระบี่ฉวยจังหวะที่เสียงฟ้าร้องกลบเสียง เริ่มเบียดกรูกันเข้าหากำแพงเมือง