กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 82 สมองทำด้วยเหล็กหรือไง
หวังเสี่ยวฝานพาลู่น่ากับขวางเถี่ยข้ามโขดหินไป เดินต่อไปอีกหลายร้อยเมตร
เขาดูเหมือนไม่รู้เลยว่า บนยอดปราสาทที่อยู่ไกลออกไป หมี่ไหลตี้กำลังจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขา
โคลนตมฝั่งนี้ของโขดหินเละเทะมาก เหยียบลงไปทีเดียวก็จมลึกเกือบถึงหัวเข่า
ที่นี่ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอยู่เลย แม้แต่ปูตัวเล็ก ๆ ที่พบเห็นได้บ่อยและวิ่งปรู๊ดปร๊าดไปตามชายหาดก็ไม่มี
ผิวน้ำทะเลเหมือนมีคราบน้ำมันปกคลุม แสงสีสันไหลระยิบระยับบนผิวน้ำ
ดูคล้ายภาพวาดสีน้ำมันของแวนโก๊ะ