กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 57 ต๋าม๋อ
ม่านใหญ่เปิดออก…
หวังเสี่ยวฝานยื่นมือขวางหน้าลู่น่าโดยสัญชาตญาณ พลางกั้นนางไว้ด้านหลัง
ลู่น่ากรีดร้องแล้วตะโกนจากด้านหลังว่า “ร้อน ๆ ๆ…”
เมื่อหวังเสี่ยวฝานได้ยินก็ส่ายศีรษะตามจังหวะด้วยความดีใจ
“เฮ่ยเฮ่ยเฮ่ย…ไม่คิดเลยว่าโลกนี้จะมีงิ้วด้วย? เจ้ายังรู้จักเพลงเปิดม่านด้วยหรือ?”
ก่อนข้ามมายังโลกนี้ คุณลุงหวังข้างบ้านชอบเปิดงิ้วจากวิทยุยามว่าง
แถมยังเปิดตอนตีห้าในยามที่ทุกคนกำลังหลับใหล การแสดงแต่ละเรื่องล้วนเริ่มต้นด้วยทำนองนี้
จังหวะนี้ประทับอยู่ในความอาฆาตของหวังเสี่ยวฝานดุจตราประทับวิญญาณ เขาจึงร้องออกมาโดยสัญชาตญาณ
หวังเสี่ยวฝานยืนในท่าขี่ม้า หันกลับไปมองด้านหลังด้วยรอยยิ้ม