ตอนที่ 45 ความจริง

ตอนที่ 45 ความจริง

ลู่น่าส่ายหน้า ค่อย ๆ วางหวังเสี่ยวฝานลงบนศิลาจารึก แววตาของนางพลันกลับเลื่อนลอยอีกครั้ง

“ดูท่าจะไม่ได้เป็นบ้า!” หวังเสี่ยวฝานนั่งยอง ๆ ตรงข้ามนาง มองดวงตาสีฟ้าราวลูกแก้วที่ตอนนี้คล้ายกลายเป็นกระจกฝ้า

“เจ้าเห็นอะไรมา? บอกข้าเถิด ข้าจะช่วยแบ่งเบาความทุกข์ไปกับเจ้า!” หวังเสี่ยวฝานถามอย่างเป็นห่วง

“ข้าก็เหมือนกัน!”

เจงกิสข่านกระโดดลงจากหลังของกู่อิ่ง แล้วยืนข้างหวังเสี่ยวฝาน

ลู่น่าค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น จ้องดวงตาของหวังเสี่ยวฝาน

ดวงตาของนางค่อย ๆ เปล่งประกาย ราวกับท้องฟ้ายามพลบค่ำ มีดาวหนึ่งดวง สองดวง...ก่อนจะพร่างพราวไปด้วยหมู่ดาวเต็มฟ้า!