กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 32 เหนื่อยให้ตายไปเลย
หวังเสี่ยวฝานพาทั้งสองวิ่งสุดฝีเท้าตามทางที่พวกเขามา
ฝูงหมาป่าด้านหลังหนาแน่นราวกับเกลียวคลื่น ไล่ตามไม่ลดละ
ไม่ต้องหันกลับไปมอง แค่ฟังเสียงก็รู้ว่าฝูงหมาป่าใกล้เข้ามาทุกที ดูท่าการพาเจ้าตัวถ่วงสองคนนี้มาด้วย ทำให้ใช้ความเร็วได้ไม่เต็มที่!
“หมอบลง!”
หวังเสี่ยวฝานผลักหลังลู่น่ากับเจงกิสข่านจนทั้งคู่ล้มลงในพงหญ้า
ส่วนตัวเองถีบขาซ้าย หมุนตัวครึ่งรอบ แล้วหักเลี้ยววิ่งไปอีกทางทันที...
เมื่อไม่มีสองคนนั้นถ่วง ความเร็ว 660 ของหวังเสี่ยวฝานก็แสดงศักยภาพเต็มที่ เขาพุ่งแหวกพงหญ้าเป็นคลื่น ระยะห่างจากฝูงหมาป่าขยายออกไปอีกครั้งในพริบตา