ตอนที่ 20 รูปสลักหิน

ตอนที่ 20 รูปสลักหิน

“เจ้าเปิดทาง ข้ารั้งท้าย!”

หวังเสี่ยวฝานมองแนวเทือกเขาที่อยู่ห่างไกลทางเหนือ เงาราง ๆ ราวภูตผี

เจงกิสข่านเดินไปด้านหน้าอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ใช้มีดสั้นในมือฟันหนาม เปิดทางเล็ก ๆ สายหนึ่ง

หวังเสี่ยวฝานกับลู่น่าเดินเคียงกันตามหลัง สำรวจลึกเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

ระหว่างทางพวกเขาเดินอยู่หลายวัน แต่ไม่เห็นแม้แต่สัตว์ป่าที่ดุร้ายสักตัว

หวังเสี่ยวฝานเริ่มสงสัยด้วยซ้ำว่า แม้สถานที่นี้จะถูกเรียกว่าดินแดนปริศนา แต่ดูเหมือนนอกจากไม่มีแสงสว่างตลอดปีแล้ว

ก็ไม่มีอันตรายพิเศษอื่นใด

ตลอดทางลู่น่าไม่ได้พูดมากนัก นางเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องคำสาปของตระกูล

“ที่นี่ก็ไม่ได้อันตรายเท่าไรนี่...”