กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 17 การเคลื่อนที่พลิ้วไหว
“สุดท้ายข้าก็ยังเป็นตัวอัปมงคล ถึงกับทำให้เจ้าตายไปด้วย!”
ลู่น่ารู้สึกว่าความเศร้าไร้ขอบเขตดั่งคลื่นยักษ์กำลังถาโถมกลืนกินตน
เรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ตั้งแต่รู้จักหวังเสี่ยวฝานผุดขึ้นในใจ น้ำตายิ่งไหลพรั่งพรูไม่หยุด
“ไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง แค่เห็นของกินถึงกับตื่นเต้นขนาดนี้เชียว?”
เสียงของหวังเสี่ยวฝานดังขึ้นจากด้านหลังลู่น่า
ลู่น่าหันกลับไปอย่างรวดเร็ว ก็เห็นหวังเสี่ยวฝานยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง ในมือยังถือ ต้นสะระแหน่สองต้น
“เจ้ายังไม่ตาย? สิ่งที่ย่างอยู่บนกองไฟไม่ใช่เจ้าหรือ?”
...
รอยยิ้มของหวังเสี่ยวฝานแข็งค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยเส้นดำ!