กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 12 ร่มของลู่น่า
แย่แล้ว ดูท่าการตายของตัวหนึ่งไม่ได้ทำให้อีกสองตัวหวาดกลัวเลย แววตาของพวกมันเหมือนจะเอาจริงขึ้นมาแล้ว!
การที่เขาฆ่าตัวหนึ่งได้เป็นเรื่องบังเอิญล้วน ๆ และเรื่องบังเอิญแบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง หรือเกิดกับสองตัวพร้อมกันได้แน่
หวังเสี่ยวฝานโยนดาบลงพื้นอย่างเด็ดขาด แล้วมองจระเข้ยักษ์ทั้งสองอย่างจริงใจพลางตะโกนว่า
“พี่ใหญ่ทั้งสอง มีอะไรก็คุยกันดี ๆ เมื่อกี้ข้าล้อเล่น อย่าถือสาเลย!”
“บัณฑิตไม่ลงมือใช้กำลังหรอกนะ!”
……
จระเข้ทั้งสองไม่สะทกสะท้าน ยังคงคลานเข้ามาช้า ๆ!