ตอนพิเศษ 16 ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ: แม่ทัพเหลียนก็ยังเป็นแม่ทัพเหลียน

ตอนพิเศษ 16 ใต้บัญชาแม่ทัพเหลียนไม่มีทหารอ่อนแอ ภาคโบราณ: แม่ทัพเหลียนก็ยังเป็นแม่ทัพเหลียน

ชีวิตการประจำการเฝ้าชายแดนน่าเบื่อจำเจกว่าที่คิดไว้เยอะ ไม่ได้มีเรื่องให้เลือดร้อนอะไรมากมายขนาดนั้น

วันธรรมดาทหารก็ต้องถูกแบ่งกำลังไปถางที่ทำไร่ไถนา พอแรงงานไม่พอก็ต้องไปช่วยพวกชาวบ้านที่ไร้ญาติขาดมิตรหรือแก่ชราถางที่หว่านเมล็ดพืช แทบไม่มีเวลาว่างให้พักเลย

นายทหารเฝ้าเมืองชายแดนไม่เพียงต้องคอยต้านศัตรูภายนอก แต่ในที่รกร้างแบบนี้ยังต้องช่วยค้ำจุนเมืองทั้งเมืองเอาไว้ด้วย ไหนจะในค่ายทหารที่ขาดทั้งเสื้อผ้าและเสบียง เบี้ยหวัดถูกยักยอกกินกันเป็นทอด ๆ พวกหูก็จ้องจะตะครุบอยู่ตลอดเวลา ส่วนราชสำนักก็ไม่ได้ให้ความสำคัญเท่าไหร่

ไม่อยากเป็นฝ่ายเปิดศึกก่อน แต่ก็ไม่อยากโดนรังแก ราชสำนักคิดเสียสวยหรู แล้วก็โยนภาระอันหนักหนาสาหัสนี้มาให้พวกทหารเฝ้าเมือง

การเป็นทหารที่ฉางจวิ้น งานหนักไม่เคยขาด แต่ละวันกินไม่อิ่มท้อง รบซึ่งหน้าก็ต้านไม่ไหว สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เป็นงานที่ไม่มีทั้งความมั่นคง ไม่มีทั้งความภาคภูมิใจ แถมยังไม่ได้ผลตอบแทนอะไรกลับมาเลยสักนิด

พวกทหารในฉางจวิ้นช่างน่าอัดอั้นตันใจจริง ๆ พวกเขาทำได้เพียงดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบากท่ามกลางทางเลือกที่บีบคั้นจากทุกด้าน