การเรียนรู้

การเรียนรู้

ที่ไป่หมี่เฟยเตาถ่อมาถึงที่นี่ ก็เพื่อจะมาเป็นคนสอนด้วยตัวเอง

ตัวตนใหม่ของพวกเขา เขต 14 ตามรหัสประเทศเป็นผู้จัดหาให้

ด้วยความที่ความสัมพันธ์ทางการทูตของทั้งสองฝ่ายแนบแน่นและร่วมมือกันมานานหลายปี มีการค้าขายและแต่งงานข้ามแดนกันเป็นประจำ แถมระยะทางยังใกล้กัน สำเนียงการพูดเลยไม่ต่างกันมากนัก ยิ่งตัวตนที่เขต 14 จัดหาให้ ยังเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ติดแนวชายแดนของทั้งสองฝ่ายพอดีด้วย

ไป่หมี่เฟยเตาวงจุดที่การออกเสียงต่างกันชัด ๆ ให้พวกเขาไปฝึกแก้ แต่เวลาสั้น ๆ แค่นี้คงปรับตัวไม่ทัน เพราะภาษาเป็นสิ่งที่หยั่งรากลึกอยู่ในชีวิตประจำวัน บางทีพลั้งปากพูดออกไปก็ใช่ว่าจะผ่านสมองคิดทันเสียเมื่อไหร่

การเรียนรู้ในสภาพแวดล้อมจริงย่อมเร็วที่สุด ในเมื่อเคาะเรื่องแล้ว ไป่หมี่เฟยเตาเลยตัดสินใจพาพวกเขาบินตรงไปอยู่ที่เขต 14 สองเดือนเต็ม

เที่ยวบินฝั่งคาฟาไม่แน่นอนเอาเสียเลย บางทีสองสามวันถึงจะมีหลุดมาสักลำ

ไป่หมี่เฟยเตารอไม่ไหว เลยไปคุยกับระดับสูงของกองทัพเดินทางไกล ขอยืมยานบินขนาดเล็กที่จอดอยู่ในคาฟา แล้วพากันออกเดินทางในวันนั้นทันที

พวกจี้ฟางเสี่ยวไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าจู่ ๆ คนกลุ่มนี้ทำไมถึงเลิกฝึกกลางคัน แล้วก็หายตัวไปดื้อ ๆ แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ฟังดูแล้วมันช่าง...เท่ชะมัด!

ทางกองทัพเดินทางไกลปิดปากเงียบสนิทเกี่ยวกับเรื่องนี้ มีการลบรายชื่อออกจากสมุดฝึกและสั่งห้ามทุกคนซักไซ้ จากนั้นก็คัดเลือกทหารใหม่ที่ผลงานโดดเด่นสองสามคนมาเสียบแทนตำแหน่งที่ว่าง แล้วดำเนินตารางฝึกประจำวันต่อไป