เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อาวุธ
เหลียนเซิ่งสะพายกล่องอุปกรณ์สี่กล่องไว้บนหลัง แล้วอาศัยเชือกโรยตัวไถลลงมาจากแนวกำแพงด้านนอกของหอสังเกตการณ์ทันที
พอเท้าแตะถึงพื้น เธอก็ก้มมองแผนที่บนเครื่องสื่อสาร แล้ววิ่งตรงไปข้างหน้าทันที
“ทุกคนประจำตำแหน่งเตรียมพร้อม ฉันกำลังจะไปถึงแล้ว! ข้าศึกใกล้จะถึงแนวเส้นกึ่งกลาง ตอนนี้ยังไม่เจอว่าพกอาวุธอันตรายร้ายแรงอะไรมา แต่ยังไงก็ต้องรักษาระยะห่างไว้ อย่าเพิ่งการ์ดตก พร้อมหลบหลีกทุกเมื่อ!”
พวกทหารฝึกหัดกระจายกำลังเข้าประจำตำแหน่งแบบสับหว่างกันตามระยะยิงที่ตัวเองถนัด ล้อมรอบย่านถนนสายหลักในระยะเส้นกึ่งกลาง
ตั้งแต่ดาดฟ้า ทางเดินอาคาร ไปจนถึงตรอกซอยด้านหลัง มีการวางกำลังทหารอย่างแน่นหนาทั้งจากซ้ายไปขวาและจากบนลงล่าง
เป้าหมายเดียวในการเลือกจุดประจำการคือต้องมีทางหนีทีไล่รอบด้าน สะดวกต่อการถอนตัว แม้ระยะในแนวราบจะใกล้กัน แต่ก็ไม่รวมกำลังพลไว้ในจุดเดียวที่อาจโดนกวาดล้างจนเหี้ยนได้
ไม่มีใครคิดเลยว่าเขตฐานทัพส่วนกลางจะถูกเจาะเข้ามาเร็วขนาดนี้ ชาวบ้านที่อยู่แถวนี้เลยอพยพหลบภัยไม่ทัน ถึงคนแถวนี้จะมีไม่มาก แต่มันก็เป็นปัญหาที่หนักหนาสาหัสเอาการ
ตั้งแต่ได้ยินเสียงดังข้างนอก พวกเขาก็เอาแต่ขดตัวอยู่ในห้อง รอลุ้นด้วยความหวาดกลัวให้เรื่องจบลง พอได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นข้างนอก เลยรวบรวมความกล้าผลักประตูออกไป พอเห็นว่าเป็นทหารใส่เครื่องแบบเต็มยศ ก็พากันอ้อนวอนขอให้ทหารช่วยพาพวกเขาออกไปก่อน