ควบคุมด้วยมือ

ควบคุมด้วยมือ

เหลียนเซิ่งคุยกับจี้ปานต่ออีกสักพัก

เรื่องอดีตของเธอไม่มีอะไรน่าคุยและไม่เหมาะจะเล่า เธอเลยเป็นฝ่ายหลอกถามข้อมูลจากจี้ปานแทน

เมื่อก่อนจี้ปานก็ไปโรงเรียนตามปกติ แต่พอประสบอุบัติเหตุจนบาดเจ็บ สภาพจิตใจก็ย่ำแย่ เข้ากับคนอื่นไม่ได้ เลยตัดสินใจลาออกเพื่อปรับสภาพจิตใจ

เขาไม่ชอบสิ่งที่โรงเรียนสอน พ่อของจี้ปานก็ไม่อยากฝืนใจลูก เขาเลยอยู่แต่บ้านและศึกษาชุดคำสั่งควบคุมหุ่นรบด้วยมือด้วยตัวเองมาตลอด

โรงงานไม่เคยต้อนรับแขกภายนอก ก็เลยแทบไม่มีใครคุยเป็นเพื่อนเขา ส่วนไป่หมี่เฟยเตานั้นพ่อเขาเป็นคนแนะนำให้รู้จัก บอกว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ ทั้งคู่ถึงได้สนิทกัน

พอดูเวลาเห็นว่าดึกแล้ว เหลียนเซิ่งก็บอกราตรีสวัสดิ์กับเขาแล้วเอนตัวลงนอนพักผ่อน

วันต่อมาฟางเจี้ยนเฉินมีแข่งกับจี้ปาน

พวกเหลียนเซิ่งสนใจหุ่นรบควบคุมด้วยมือของจี้ปานกันมาก เลยตามไปดู กะว่าจะใช้ห้องฉายภาพชั้นบนของห้องฝึกซ้อมดูการแข่งอย่างละเอียด แล้วเอาข้อมูลมาวิเคราะห์ต่อ

ฟางเจี้ยนเฉินยืนอยู่หน้าประตู เดินไปหนึ่งก้าวก็หันกลับมามองที ทำท่าทางเศร้าสะเทือนอารมณ์พลางบอก “ฉันไปแล้วนะ”