กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สลับรอบ
เหลียนเซิ่งพยักหน้าอย่างจริงจัง แสดงออกว่าเขาพูดถูกทุกอย่าง
ในค่ายฝึกนี้ คนที่เธอห้ามไปมีเรื่องด้วยเด็ดขาดก็คือหมอหลินนี่แหละ อย่างน้อยก็ก่อนที่การเก็บตัวฝึกซ้อมจะจบลง เธอจะไปล่วงเกินเขาไม่ได้เด็ดขาด เพราะถึงยังไงเธอก็ยังอยากรอดชีวิตออกไปจากที่นี่อยู่
หมอหลินนั่งหันหน้าตรงมาทางเธอ มือข้างหนึ่งหยิบกวงเหน่าข้างตัวมาวางไว้บนตัก แล้วพูดเนิบ ๆ ว่า “จริง ๆ แล้วสิ่งที่เรียกว่าหุ่นยนต์รบ มันก็คืออาวุธสงครามขนาดใหญ่ ในเมื่อเป็นอาวุธ มันก็ต้องมีข้อจำกัดอยู่เพียบแน่นอน”
“ถ้าจะพูดให้เป๊ะกว่านั้น มันก็คือคลังแสงเคลื่อนที่ขนาดใหญ่ชัด ๆ หุ่นยนต์ของจริงจะติดตั้งอาวุธสารพัดชนิดเพื่อใช้งานต่างฟังก์ชัน ทั้งอาวุธรบกวนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อุปกรณ์สอดแนมแบบลอยตัว อาวุธยิงวิถีโค้ง ไหนจะอาวุธทำลายล้างระเบิด อาวุธระยะประชิด อาวุธเตือนภัยสำหรับพรางตัวและตัดสัญญาณ แล้วยังพวกอาวุธรุ่นใหม่ที่กำลังพัฒนาอยู่อย่างต่อเนื่องอีก ในการรบจริงเจออุปสรรคมากแค่ไหน มันก็ต้องมีฟังก์ชันที่รับมือได้มากเท่านั้น จริง ๆ แล้วต้นทุนสร้างหุ่นยนต์เมื่อเทียบกับยานบินหรืออุปกรณ์เกราะหนักทั่วไปถือว่าแพงหูฉี่ แต่ข้อดีคือมันรองรับอาวุธใหม่ ๆ ได้เต็มที่ แถมยังถอดประกอบเปลี่ยนชิ้นส่วนได้ตลอดเวลา ช่วยรักษาทั้งความเร็วในการเคลื่อนที่ควบคู่ไปกับพลังทำลายล้างที่แม่นยำ ผ่านการปฏิรูปมาหลายยุค หุ่นยนต์รบก็พัฒนาไม่เคยหยุด”
เขาละสายตาจากกวงเหน่าแล้วมองมาที่เหลียนเซิ่ง ส่วนเหลียนเซิ่งรีบก้มหน้ามองเท้าตัวเอง ปฏิเสธการสบตากับเขาโดยสิ้นเชิง