คำวิจารณ์

คำวิจารณ์

เหลียนเซิ่งเดินออกมาจากเครื่องจำลอง บิดคอคลายเมื่อยเบา ๆ ก่อนจะเดินไปลากเก้าอี้หน้าโต๊ะหนังสือออกมานั่งลงทันที

เธอหยิบกวงเหน่าขึ้นมาต่อสายหาโจวซือรุ่ยแล้วถามว่า “รู้สึกยังไงบ้าง”

โจวซือรุ่ยเองก็เพิ่งออกจากเครื่องจำลองเหมือนกัน เขาเงยหน้าขึ้น เม้มปากแน่นไม่พูดอะไร ดูเหมือนยังมึน ๆ อึ้ง ๆ อยู่

เหลียนเซิ่งยิ้มขำ “ตื่นเต้นไหม เร้าใจดีหรือเปล่า”

โจวซือรุ่ยก้มมองมือตัวเองที่กำลังสั่นระริกโดยไม่รู้ตัว

จะไม่ตื่นเต้นได้ยังไง คนตั้งมากมายขนาดนั้น ผลแพ้ชนะของศึกทั้งกระดานอาจขึ้นอยู่กับทัพเรือของพวกเขาแท้ ๆ

ถ้าชี้เป้าผิดทิศหรือกะจังหวะพลาดไปแม้แต่นิดเดียว เขาอาจยิงโดนพวกเดียวกันเองก็ได้

เขาต้องจับตาดูทุกคน คอยเช็กศัตรูริมฝั่งแม่น้ำทุกจุด แล้วสั่งการทันที แทบไม่มีเวลาให้คิดทบทวนเลย

ถ้าเป็นแค่การฝึกซ้อมทั่วไป เขาคงทำได้ดีกว่านี้ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เขากลับอดลังเลไม่ได้ ทุกครั้งที่ลากลูกศรสั่งยิงลงไป หัวใจเขายังแอบหวิวตามหลังทุกที