กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอบคำถาม
ตอนแรกที่เหลียนเซิ่งเข้าซานเยาก็เพื่อปั๊มแต้มลงสนามรบ หลังจากนั้นก็เริ่มรู้สึกว่าการดวลหุ่นรบก็น่าสนุกดีเหมือนกัน แถมเธอยังชอบชีซิงด้วย
ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ การดูแลหุ่นรบกับการลงสนามรบขัดแย้งกันเองจนแก้ไม่ตก แล้วจุดร่วมของทั้งสองอย่างก็คือ ตอนนี้เธอทำไม่ได้เลยสักอย่าง
ถ้าต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งจริง ๆ เธอก็ขอเลือกขับหุ่นรบไปลงสนามรบอยู่ดี
ยังไงเสียฝันกลางวันก็ไม่ต้องใช้แต้มอยู่แล้ว
หลู่หมิงหย่วนเห็นเธอถอนหายใจออกมาอย่างลึกซึ้ง เลยลองหยั่งเชิงดู “หรือว่ายิ่งปั๊มแต้มยิ่งลดน่ะ”
เหลียนเซิ่งมองไปที่ไกลตาแล้วเอ่ยอย่างปลง ๆ “เริ่มต้นมันยากเสมอแหละ”
“...” หลู่หมิงหย่วน “เห็นเธอเลือกชีซิง ฉันก็แอบเดาไว้แล้วล่ะ ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งเล่นหุ่นรบเลย ประหยัดหน่อย เผื่อจะยังมีลุ้น อีกสองวันก็เริ่มเปิดรับสมัครแล้ว สมัครเสร็จแล้วค่อยไปปั๊มต่อ”
เขาพูดพลางชะงักไปนิด แล้วถามต่อ “ว่าแต่เธอเหลืออยู่กี่ร้อยแต้มล่ะ”
“ฉันเหลืออยู่สิบเอ็ดแต้ม” เหลียนเซิ่งพยักหน้าตอบ “เมื่อวานจริง ๆ แล้วฉันสู้จนได้สามสิบแต้มแล้วนะ แต่ดันซื้อกระสุนเพิ่มไปหน่อย”