เวทีประลอง

เวทีประลอง

เหลียนเซิ่งยังคงแหงนหน้ามองท้องฟ้า ในใจคิดว่ารายละเอียดของที่นี่ทำออกมาได้ดีจริง บรรยากาศเหมือนพายุฝนกำลังจะถล่ม แต่ก็ไม่รู้ว่าจะตกจริงหรือเปล่า

จ้าวจั๋วลั่วบังคับหุ่นรบเดินออกมา โบกมือให้นางพลางบอกว่า “ไปกัน”

จักรกลรูปร่างมนุษย์สูงกว่าสามเมตร เกราะนอกสีดำสลับทอง ดูเย็นเยียบและน่าเกรงขามภายใต้แสงสลัว

เหลียนเซิ่งแหงนหน้ามองแล้วสูดหายใจเข้าลึก

อาวุธรูปทรงมนุษย์แบบนี้ แค่มีตัวตนอยู่ตรงหน้า ก็ชวนให้ผู้คนทึ่งจนต้องถอนหายใจแล้ว

พื้นที่แถบนี้เป็นย่านเมืองที่ถูกระเบิดถล่มพังยับเยินไปหมด

จ้าวจั๋วลั่วพานางมาตรงจุดหนึ่งในสามส่วนล่างของแผนที่ ก่อนจะวางนางลงหลังกำแพงพังทลายแห่งหนึ่ง

เหลียนเซิ่งซ่อนตัวตรงนี้ได้สบาย แต่ร่างมหึมาสะดุดตาของจ้าวจั๋วลั่วกลับซ่อนไม่มิด ทว่าเขาก็ไม่ได้ไปไหน ย่อตัวลงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างหลังนางด้วยกัน

จ้าวจั๋วลั่วถอดกระบอกปืนใหญ่กระบอกหนึ่งบนหลังลงมา วางกระแทกลงกับพื้นแล้วบอกว่า “อันนี้ให้เธอ”