ส่งมอบอำนาจ

ส่งมอบอำนาจ

เจียงเจียเคอตวาดอย่างเหลืออด “เธอพูดบ้าอะไรวะ—!”

การถอยทัพตอนนี้ เท่ากับว่าเส้นทางการเป็นผู้บัญชาการในการซ้อมรบครั้งนี้ของเขาต้องจบลงตรงนี้ หรือพูดอีกอย่างก็คือ หลังจากนี้เขาจะไม่ได้เป็นคนคุมเกมอีกต่อไป

นี่เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง และเป็นเรื่องที่เขารับไม่ได้เด็ดขาด

ในประวัติศาสตร์การซ้อมรบจริงไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน เพิ่งเริ่มเกมแท้ ๆ ก็ยอมยกค่ายของตัวเองให้ศัตรูหน้าตาเฉย

เหลียนเซิ่งเดินตรงเข้าไป ยื่นหน้าไปจ่อที่ข้างหูของหลู่หมิงหย่วนแล้วตะโกนใส่เครื่องสื่อสารของเขาว่า “ถ้าตอนนี้นายยังดันทุรังให้พวกเขาไปชนตรง ๆ ความเสียหายจะยิ่งย่อยยับกว่าเดิม ไม่ใช่แค่จะเสียค่ายไป แต่ยังจะส่งทหารไปตายเปล่าอีก! หนีสิ! ไม่มีใครเคยสอนนายหรือไงว่าถ้าสู้ไม่ได้ก็ต้องวิ่งหนีให้ไว?!”

หลู่หมิงหย่วนรู้สึกเหมือนแก้วหูจะแตก รีบก้าวถอยหลังออกมาทันทีพร้อมกับส่งสัญญาณให้เหลียนเซิ่งใจเย็นลงหน่อย

ปลายสายเจียงเจียเคอตะคอกกลับมาอย่างเดือดดาล “แล้วนี่มันความผิดใครล่ะ ความผิดเธอนั่นแหละ! เธอทำให้เสียแผนการรบ แถมยังเปลี่ยนใจไปเปลี่ยนใจมาอยู่นั่น! ตัวเองเป็นแค่หัวหน้าหมวดแท้ ๆ แต่กลับมาเถียงฉันฉอด ๆ ทำลายขวัญกำลังใจทหาร เธอไม่มีความผิดเลยหรือไง?!”