ข้อมูล

ข้อมูล

เหลียนเซิ่งกวาดตามองคนทั้งกลุ่ม เพราะทุกคนสวมหมวกเกราะอยู่เลยต้องอาศัยเสียงช่วยแยกแยะ ก่อนที่เธอจะชี้ไปทางคนที่ตัวเองไม่คุ้นหน้าที่สุด

เธอไม่รู้จักเขา แต่เคยเห็นหน้าอยู่ครั้งสองครั้ง เป็นเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่กับพวกจ้าวจั๋วลั่ว

รูปร่างเขาสูงใหญ่ โครงสร้างแข็งแกร่ง อกและแผ่นหลังผึ่งผาย มองแวบเดียวก็รู้ว่ามาจากสายต่อสู้ แต่ผิวกลับขาวมาก แถมหน้าตาก็ดูไม่ดุดันเลยสักนิด ทำให้เหลียนเซิ่งจำได้แม่น

เยี่ยปู้ชิงเข้าใจความหมายจึงแนะนำตัว “เยี่ยปู้ชิง”

เหลียนเซิ่งยื่นมือออกไป “ยินดีที่ได้พบ”

เฉิงเจ๋อแยกตัวไปได้ไม่นานก็รีบหมอบคลานกลับมา ตอนนั้นเหลียนเซิ่งกำลังคุยแผนการต่อไปกับพวกจ้าวจั๋วลั่ว ความเห็นของเธอคือให้พยายามอ้อมหลอกล่อและเลี่ยงการปะทะตรง ๆ ซึ่งทุกคนก็เห็นพ้องด้วย

ขณะที่พวกเขากำลังจะมุ่งหน้าลึกเข้าไปอีก จ้าวจั๋วลั่วก็ยกมือขึ้นกดลงเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ

ไม่ไกลกันนั้นเฉิงเจ๋อส่งสัญญาณมืออีกสองสามท่า ก่อนจะเลี้ยวคลานแยกไปอีกทาง

จ้าวจั๋วลั่วกระซิบเสียงเบา “ครูฝึกมาแล้ว สองคน อยู่ตรงถนนใหญ่ข้างหน้า”