กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 264 [หลีเหยาคารวะอาจารย์! เจินเหรินขอบเขตอิทธิฤทธิ์]
“นี่...นี่...” เหตุการณ์พลิกผันอย่างไม่คาดคิดทำให้ หวังโส่วเจ๋อ และลูกสาวของเขาตกตะลึง
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะไปเยี่ยม แดนศักดิ์สิทธิ์หลิงอวิ๋น
แต่แล้วก็มีบุคคลผู้ทรงอิทธิพลหลายคนออกมาประกาศอย่างหน้าด้านๆ ว่าต้องการรับหลีเหยาเป็นศิษย์ โดยเสนอเงื่อนไขต่าง ๆ เพื่อดึงดูดใจเธอ
จากนั้น แม้แต่ ขอบเขตอิทธิฤทธิ์ ผู้ลึกลับอย่างเหลือเชื่อ—คณบดี—ก็ก้าวออกมากล่าวว่าเขาต้องรับหลีเหยาเป็นศิษย์อย่างแน่นอน
“พ่อครับ เราจะทำอย่างไรดี?” หวังหลีเหยา กระพริบตาใสๆ ที่มีน้ำตาคลอเบาๆ แล้วพูดอย่างแผ่วเบาว่า “แม้แต่คณบดีก็ยังออกมาแล้ว ครอบครัวเราไม่สามารถไปทำให้เขาขุ่นเคืองได้”
“นี่...” หวังโส่วเจ๋อ กล่าวเบาๆ “ลองดูก่อนว่าจะเป็นยังไง ถ้าไม่ได้ผลจริง ๆ ข้าจะลองหาทางติดต่อ ต้าเฉียน ดู เพราะบรรพบุรุษของเราคือ ตระกูลหวังแห่งต้าเฉียน เพื่อ ยอดอัจฉริยะชั้นสูง ข้ามั่นใจว่า ตระกูลหวังแห่งต้าเฉียน จะ...”
“ยินดีลงทุนและจะไม่ยอมให้ใครมารังแก ตระกูลหวัง”
“ขอบคุณค่ะท่านพ่อ ที่ให้อภัยความดื้อรั้นของหนู ลองฟังความคิดเห็นของคณบดีก่อนดีกว่าค่ะ” พ่อและลูกสาวพูดเบาๆ แต่บุคคลสำคัญหลายคนจากคฤหาสน์สีม่วงและคณบดี ขอบเขตอิทธิฤทธิ์ ที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ตั้งใจฟัง
เห็นได้ชัดว่าพ่อและลูกสาวกำลังผ่อนปรนท่าทีและต้องการหาทางออก แทนที่จะยืนกรานว่าจะไปแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงอวิ๋นเพียงแห่งเดียว ช่างน่าขัน สำนักศึกษาจื่อฝู่เองต่างหากที่ตั้งใจรับยอดอัจฉริยะชั้นสูงเข้าเรียน