เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 509 บทส่งท้าย
คืนวันรุ่งขึ้นหลังสองทุ่ม ถนนไห่ก่าง โรงแรมใหญ่อ่าวสมุทรถูกเคลียร์พื้นที่ทั้งหมด พนักงานบริการหญิงและพนักงานเสิร์ฟภายในก็ถูกเปลี่ยนเป็นพวกนักเลงที่ถือปืนยาวและใส่ชุดดำล้วน
เมิ่งหย่าเจี๋ยที่แต่งตัวเนี้ยบในชุดโค้ทสีดำนั่งอย่างสง่างามอยู่บนโซฟาในล็อบบี้โรงแรม เธอไขว่ห้าง นิ้วมือคีบบุหรี่สตรี หานปิงที่ยืนอยู่ข้างกายในชุดหนังสีดำขมวดคิ้วแน่น เธอเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ แล้วพึมพำกับเมิ่งหย่าเจี๋ยว่า “พี่เมิ่ง เวลาขนาดนี้แล้ว หานอวิ้นยังไม่มีข่าวเลยแม้แต่นิดเดียว ในใจฉันรู้สึกโหวง ๆ ชอบกล จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”
เมิ่งหย่าเจี๋ยสูดบุหรี่เข้าลึก ๆ เหลือบมองเธอด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดเบา ๆ ว่า “ช่วงเวลาสำคัญอย่ามากวนใจชาวบ้าน พูดจาไร้สาระแบบนี้ไม่มีประโยชน์ คืนนี้เป็นเรื่องสำคัญที่สุด ต่อให้พ่อของฉันเกิดเรื่องตอนนี้ ก็ต้องฝ่าคืนนี้ให้ผ่านไปก่อน ค่อยว่ากันพรุ่งนี้”
หานปิงพยักหน้าอย่างจนใจ เมิ่งหย่าเจี๋ยหันไปมองอิ่งเปียนที่ Sittingอยู่ข้างเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ แล้วยื่นมือไปตบที่บ่าของเขา “คุณจิ่งเปียน ฝั่งตระกูลของคุณยืนยันแล้วว่าได้ติดต่อไว้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”