กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 494 เดิมทีคิดจะร่ายกลอนสักบท กลับกลายเป็นว่าพูดออกมาเป็นโคลงกลอนเลย!
หลังแผนกผู้ป่วยใน แสงไฟสีเหลืองสลัวส่องให้รอบบริเวณเห็นได้เพียงรำไร ผู้หญิงที่ไว้ผมเปียถักและใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อแข็งหยาบกร้าน—เซียงเจี่ย—กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น พลางโบกไม้โบกมือเล่าเรื่องราวเกี้ยวพาราสีในอดีตของตัวเองให้เด็กนักเลงเจ็ดแปดคนที่ห้อมล้อมอยู่ข้างๆ ฟัง นางเล่าไปก็ทำท่าทางเกินจริงประกอบไป บางทีก็สีหน้าคึกคักมีชีวิตชีวา บางทีก็หัวเราะออกมาดังลั่น
พวกนักเลงน้อยฟังอย่างเอร็ดอร่อย ทุกคนต่างอ้าปาก น้ำลายไหล หัวใจเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา