เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 484 อย่าบังคับให้ข้าอาละวาดจะดีกว่า
ราวตีห้า ห้องผู้ป่วยพิเศษเงียบสงัด สวีหลินชงนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ร่างกายบิดเบี้ยวเบา ๆ เป็นระยะ ลำคอส่งเสียงออกมาเป็นระลอกที่ฟังดูสบายแต่ก็ประหลาด มู่ฮุ่ยอิงผู้อำนวยการโรงพยาบาล ในยามนี้กำลังสวมบทเป็นพี่สาวที่เข้าใจจิตใจ ค่อย ๆ ทำการดูแลเขาอย่างอ่อนโยน สายตาของเธอจดจ่อ การกระทำระมัดระวัง ราวกับกำลังจัดการกับสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยาก
ในจังหวะที่บรรยากาศคลุมเครือนี้กำลังเข้มข้นถึงขีดสุด ทันใดนั้น "ก๊อก ก๊อก ก๊อก..." เสียงเคาะประตูที่เร่งรีบก็ทำลายความเงียบลง สวีหลินชงขมวดคิ้วเป็นปมในพริบตา แววตาเผยความรังเกียจแวบหนึ่ง ร่างกายทั้งตัวสะดุ้งขึ้นมาทันที เขาหงุดหงิดตะโกนใส่ข้างนอกด้วยเสียงแหบแห้งว่า "ใครน่ะ กลางดึกดึกจะมากวนใจไม่รู้จักจบจักสิ้น!" แต่คนข้างนอกไม่ตอบ ยังคงเคาะประตู "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" อย่างดื้อรั้น!