กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 469 ตายดีไม่สู้ทนอยู่ไปวัน ๆ
จางว่านก้วนตกใจจนตัวสั่นเทา เหงื่อเย็นเม็ดเล็ก ๆ ผุดพรากจากหน้าผากในพริบตา ผมที่บางหร็อมแหร็มตั้งชันทีละเส้นราวซื่อเว่ยที่ตกใจกลัว เขายกมือประสานหมัดแน่น หลังโก่งงอเหมือนกุ้ง ทั้งตัวสั่นสะท้านราวกับร่อนแป้ง พูดขอร้องอย่างหวาดๆ ว่า “พี่ใหญ่ ไม่สิ โทรศัพท์มือถือรุ่นกระติก…อย่าเพิ่งใจร้อนเลยครับ! ผมจางว่านก้วน ผมมีเงิน มีเงินเยอะมาก ๆ!”
เหอเหล่าจวี๋ยกมุมปากยิ้มเจ้าเล่ห์ ยื่นมือออกไปตบเบา ๆ ที่หน้าของจางว่านก้วน “โอ๊ย ให้ตายเถอะ ข้านึกว่าใครเสียอีก! ที่แท้ก็เถ้าแก่จางใหญ่เองหรือเนี่ย! รู้จักชื่อเสียงมานานแล้ว รู้จักชื่อเสียงมานานแล้ว!