เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 444 ตอนนี้ท้องของเขาขาดแค่ชา ไม่ขาดเหล้า
ผ่านไปราวสี่สิบนาที เฉินเจียหนาน เปียวจื่อ เอ้อร์เป่า และต้าจินจื่อขับรถจินเปยกลับมาถึงโรงงานร้างในตำบลลิ่วหยวน เผยเชี่ยนเชี่ยนกำลังพาลูกน้องไม่กี่คนเดินลาดตระเวนไปมาในลาน พอเห็นร่างของเฉินเจียหนาน ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นทันที ราวกับกวางน้อยที่ร่าเริง นางก้าวเท้าเบา ๆ พุ่งตรงเข้าไปหาเฉินเจียหนาน ระหว่างวิ่งก็โบกแขนอย่างตื่นเต้น พลางตะโกนว่า “พี่หนาน พวกคุณกลับมาแล้วเสียที!”
วิ่งมาถึงหน้าเฉินเจียหนาน นางหอบหายใจเล็กน้อย อกขึ้นลงเป็นจังหวะ แล้วเอ่ยถามด้วยเสียงอ่อนหวานว่า “พี่หนาน พวกคุณทำธุระเสร็จแล้ว เร็วใช้ได้เลย! พี่หนานบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” พูดพลางยื่นมือออกมาทำท่าจะตรวจดูว่าเฉินเจียหนานมีบาดแผลหรือไม่
เฉินเจียหนานปวดหัวเป็นสองเท่า ยื่นมือเกาหัว สีหน้าดูอึดอัด พลางยิ้มแหย่พูดว่า “นี่คุณ ผมยังชอบตอนที่คุณเย็นชา ๆ อยู่นะ จู่ ๆ คุณมาหวานซึ้งขนาดนี้ ผมรับไม่ค่อยไหวเลยจริง ๆ!”