เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 442 เฝยเฉียงมีเรื่อง
ห่างจากตอนที่เฉินเจียหนานและคนอื่นๆ ออกจากถนนสันติภาพไปได้ไม่ถึงยี่สิบนาที โทรศัพท์ของเปียวจื่อก็ดังขึ้นอย่างไม่ถูกกาลเทศะในเวลานี้พอดี
เปียวจื่อขมวดคิ้ว มือล้วงเข้าไปในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดรับสายอย่างเร็ว พอส่งเสียงฮัลโหลออกไป ก็มีเสียงร้อนรนดังออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ “เปียวจื่อ ข้าเฝยเฉียงเอง ทำไมโทรหาโทรศัพท์พี่หนานไม่ติด ข้าเพิ่งได้ข่าวมา ได้ยินว่าพวกเจ้าประสบเหตุ!”
พอเปียวจื่อได้ยินคำนี้ ก็โมโหจนไฟลุกท่วม มือซ้ายสะบัดกลางอากาศอย่างแรง ตะโกนเสียงดังอย่างโมโห “เฝยเฉียง ไอ้เวรนี่ เจ้าทำงานยังไงกัน ยังมีหน้ามาบอกว่าตัวเองเป็นหัวหน้าใหญ่ของโลกใต้ดินแห่งเขตพัฒนาเศรษฐกิจ กับตายเถอะ ข้ากับพี่หนานและคนอื่นๆ ประสบเหตุมาตั้งเกือบสองชั่วโมงแล้ว เจ้าเพิ่งได้ข่าว ลูกน้องในมือเจ้ากินข้าวเปล่าหมดหรือไง หรือว่าเจ้าอยากให้พวกเราไปตายไวๆ!” พูดพลางกระทืบเท้าไปมา!