กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 437 แก้ไอ้ลูกหมา ถ้ายังไม่หยุดข้าจะทำให้มันตัดลูกตัดหลาน
เหอหนานซานเห็นหลิวซื่อโก่วพุ่งเข้ามาอย่างดุดัน ท่าทางราวกับจะกลืนกินคนทั้งเป็น มุมปากเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย อดหัวเราะ "พรืด" ออกมาไม่ได้ พลางส่ายหน้าเบา ๆ ชี้นิ้วไปที่หลิวซื่อโก่ว แขนขยับตามจังหวะคำพูด พลางตะโกนเสียงเย็นว่า "ไอ้ลูกหมาแก ขาถูกคนตีจนหักแล้วยังมีหน้ามาออกหน้าออกตาแทนนายใหญ่ขี้ขลาดของแกอีก!"
พูดประโยคนี้พลาง เขายังสูดจมูกคัดจมูกอย่างดูแคลน "ข้าเตือนแกสักคำ" เหอหนานซานหยุดยิ้ม แววตากลายเป็นดุร้ายในพริบตา กระทืบเท้าดังปัง "หมอบอยู่ข้าง ๆ อยู่ดี ๆ เถอะ ข้าจะทรมานก็จะทรมานไอ้ลูกหมาเฉินเจียหนานนี่ก่อน แกมันไอ้สารเลวที่อยากทำเป็นคนดี เวลานี้แกยังไม่มีสิทธิ์!"