เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 424 เคยเห็นแต่คนหาข้าวกิน ไม่เคยเห็นคนรีบไปเกิด
หลิวเทียนขุยกับหลิวตงกวาเห็นหลิวเป่ยกำลังกุมท้องด้วยความเจ็บปวด เลือดไหลซึมออกจากซอกนิ้วไม่หยุด หลิวเทียนขุยโมโหจนแทบระเบิด ตาเบิกโพลง ก้าวเท้าฉับไปข้างหน้าหนึ่งก้าวใหญ่ ตะโกนลั่นว่า “อีผู้หญิงสารเลว แกมันไอ้ลูกหมาใจกล้านัก ข้าเห็นแกตั้งใจหาที่ตายจริงๆ หลิวตงกวา จัดการมันให้ข้า!” พลางตะโกนพลางก็โบกแขนแรงๆ
หลิวตงกวากัดฟันแน่น กล้ามเนื้อที่แก้มเกร็งจนปูด เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน เขาพยักหน้าหนักๆ แววตาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม คว้าเก้าอี้ตัวหนึ่งขึ้นมาชูสูง แล้วพุ่งเข้าใส่หญิงสาวอย่างดุร้าย
แต่ในเสี้ยววินาทีวิกฤตนั้นเอง เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากนอกประตูราวสายฟ้า เตะถีบเข้าที่เอวของหลิวตงกวาที่ไม่ทันระวังตัวอย่างรวดเร็ว หลิวตงกวาร้องโอดโอย ร่างกายเหมือนว่าวที่ด้ายขาด ลอยออกไปทางด้านข้างเกินสองเมตร กระแทกลงพื้นอย่างแรง ฝุ่นตลบฟุ้งขึ้นมา