เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 412 ฉันใช้เงินมากขนาดนี้ เลี้ยงดูแต่พวกแกที่เป็นไอ้พวกไร้ประโยชน์
พร้อมกับเสียงคำรามของรถตำรวจที่ค่อยๆ หายไปตรงหัวมุมถนน ไอ้ผมยาวก็เหมือนนกกระทาที่ตกใจกลัว เอวค้อมต่ำลงกว่าเดิม ร่างกายสั่นเทาโดยควบคุมไม่ได้ เท้าเปล่าๆ ถูไปมาบนพื้นอย่างไม่รู้ตัว มือทั้งสองกุมกันไว้ตรงหน้าอย่างกระสับกระส่าย
ยามนั้น สวีฮุ่ยเหลียงก็ค่อยๆ ล้วงบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ใช้นิ้วโป้งลูบไฟแช็กเบาๆ เปลวไฟ "ฟู่" ลุกขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ยื่นบุหรี่เข้าใกล้เปลวไฟ สูบเข้าลึกๆ สองครั้ง ควันพวยพุ่งออกจากโพรงจมูกอย่างช้าๆ ล้อมรอบใบหน้าที่เย็นชาของเขา
ข้างๆ กัน เตาซงราวกับภูเขาน้ำแข็ง ร่างกายแผ่ความเย็นยะเยือกออกมา เขาชายตามองไอ้ผมยาวแวบหนึ่ง ริมฝีปากบางแง้มเล็กน้อย ถามด้วยเสียงเย็นเยียบเหมือนมีเกล็ดน้ำแข็งติดมา "ตอนนี้อาเลี่ยงอยู่ที่ไหน"