เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 408 ถ้าจะลงนรก เราก็ไปเป็นเพื่อนกันพอดี
ในแววตาของเหล่าหว่านมีความสงสัยอยู่บ้าง เขาก้าวขึ้นมาสองก้าว เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หรี่ตามองเฉินเจียหนานตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้งราวกับกำลังพิจารณานักโทษ จากนั้นก็ยกมือขึ้นเกาหัว เอ่ยเสียงหยาบกระด้างว่า “ข้าดูเจ้าแล้วคุ้นหน้าคุ้นตาชอบกล พวกเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า”
มุมปากของเฉินเจียหนานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ในรอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้น นำบุหรี่ที่คีบอยู่ระหว่างนิ้วขึ้นมาแตะปาก สูบเข้าลึก ๆ สองคำ ควันสีขาวก็วนรอบใบหน้าเย็นชาของเขาในทันที จากนั้นเขาก็ยื่นนิ้วที่คีบบุหรี่ออกมา ชี้ไปทางเหล่าหว่านอย่างแรง น้ำเสียงเย็นยะเยือก “ดูท่าจะเป็นไอ้แก่สารเลวอย่างเจ้านี่แหละที่คนใหญ่คนโตขี้หลงขี้ลืมจริง ๆ ถ้าข้าไม่เตือนเจ้าคนความจำเสื่อมสักคำ ก็คงดูเหมือนข้าใจแคบเกินไป สามปีก่อน...”
ยังไม่ทันพูดจบ ใบหน้าของเหล่าหว่านก็มีอาการไม่พอใจแวบขึ้นมา เขายกมือขึ้นในทันที ฝ่ามือโบกไปข้างหน้าตัดบทเฉินเจียหนาน แล้วก็ยิ้มเย็นชาเผยให้เห็นฟันที่เหลืองคล้ำ ยกมือตบหน้าผาก การกระทำนั้นดูเว่อร์เกินจริงอยู่บ้าง “ข้านึกออกแล้ว เจ้าก็คือไอ้หนานอะไรนั่นไม่ใช่หรือ