เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ ๓๘๑ หยั่งเชิง
ชั่วพริบตาเดียว สีหน้าของถานซงก็มืดครึ้มราวกับผิวน้ำ เขาก้าวเท้ารีบเร่งมาหาไป๋ข่ายกับเมิ่งหย่าเจี๋ย ปีกจมูกของเขากระตุกเบา ๆ แล้วส่งเสียงฮึดฮัดออกมา เสียงนั้นราวกับมีเกล็ดน้ำแข็งห่อหุ้มอยู่ “พวกเธอสองคนเลิกก่อเรื่องให้ฉันตรงนี้ได้แล้ว มีอะไรก็ไปคุยกันที่ห้องทำงานฉัน พวกคุณก็คนใกล้ลงหลุมกันทั้งคู่แล้ว ไม่รู้จักดูว่าที่นี่ที่ไหน ที่นี่งานอะไรกัน!” พูดพลางกวาดสายตาอันเย็นชาไปที่คนทั้งสอง
ไป๋ข่ายราวกับผักที่ถูกน้ำค้างแข็งกัด สีหน้าจืดเผือดลงในพริบตา มุมปากหย่อนลง ทันใดนั้นก็ทำหน้าเศร้าซึม เบ้าตาแดงเรื่อ แสดงความน้อยใจออกมาเล็กน้อย แล้วพึมพำเบา ๆ ว่า “ผู้กำกับครับ ก็ผู้หญิงบ้าคนนี้เป็นคนอาละวาด ไม่ใช่ผมที่ก่อเรื่องนะครับ!” พูดไปก็เผลอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง ตัวสั่นเล็กน้อย ราวกับถูกใส่ร้ายอย่างแสนสาหัส