เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 379 เป็นคนมีความสามารถก็ไม่ต้องให้คุณมาบอกหรอก
ในพริบตา ถานซงก้าวเท้าถี่ๆ วิ่งไปถึงหน้ารถอาวดี้ โน้มตัวลงเล็กน้อย ใช้สองมือตบไปตามร่างกายตนเองอย่างรวดเร็วและละเอียดถี่ถ้วน ทั้งที่ไม่มีฝุ่นเกาะอยู่เลย จากนั้นก็ยืดหลังตรง ใช้สองมือจัดชุดตำรวจที่เรียบกริบอย่างชำนาญ สุดท้ายก็ก้มตัวลงอีกครั้ง ค่อยๆ ดึงประตูหลังรถอาวดี้เปิดออก ใบหน้าพลันเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มนั้นแฝงไว้ด้วยความนอบน้อมและความคาดหวังอยู่บ้าง
บนรถอาวดี้ ชายวัยกลางคนร่างอ้วนท้วนลงมาจากรถอย่างเชื่องช้า เขาก้าวเดินอย่างมั่นคง ผมที่บางเบาสะท้อนแสงแดดเล็กน้อย เสื้อแจ็กเก็ตข้าราชการที่สวมอยู่ดูมีอำนาจข่มขวัญอยู่บ้าง ในมือกำกระเป๋าเอกสารไว้แน่น สายตาคมเย็น หน้าตาเคร่งขรึม ทุกย่างก้าวแผ่พลังงานที่ข่มขวัญโดยไม่ต้องแสดงอารมณ์ออกมา
จากนั้น ชายร่างผอมเพรียวก็กระโดดลงมาจากรถอีกฝั่งอย่างว่องไว เขาไว้ผมแสกข้างสั้นๆ เก็บเรียบร้อย สะบัดหัวเบาๆ ตามจังหวะที่ลงจากรถ ส่วนสูงราวหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้า ชุดตำรวจใหม่เอี่ยมสวมแล้วดูสง่างามเป็นพิเศษ อายุราวสามสิบเจ็ดสามสิบแปดปี ร่างกายแผ่กลิ่นอายความเที่ยงธรรม สายตาสว่างและแหลมคม