เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 348 เยี่ยมชมสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งใหม่
แสงแดดอบอุ่นยามฤดูใบไม้ผลิสาดส่องอย่างเกียจคร้านลงบนหัวมุมถนนซิ่งฝูหมายเลขเจ็ด เขตหนานกัง ไล่ความหนาวเย็นออกไปได้บ้าง แต่ไม่สามารถขับไล่ความเงียบเหงาและความว่างเปล่าของลานเล็กแห่งนี้ที่ไม่มีใครเหลียวแลมานานให้หมดไปได้ กำแพงที่แตกลอกเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา ประตูเหล็กบานใหญ่ที่ขึ้นสนิมส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดยามลมพัดเบา ๆ ราวกับกำลังพร่ำเล่าเรื่องราวในอดีต และราวกับกำลังถอนหายใจกับความร้างไรในปัจจุบัน
เที่ยงกว่าเล็กน้อยของอีกสองวันต่อมา รถตู้โดยสารคันหนึ่งราวกับผู้มาเยือนไม่ได้รับเชิญที่ทำลายความเงียบ ค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามา ก่อนจะจอดนิ่งลงตรงหน้าประตูลาน ประตูรถเปิดออกดังปัง คนที่กระโดดลงมาก่อนคือเฉินเจียหนาน ท่าทางคล่องแคล่วว่องไว เขายิ้มเต็มหน้า ยกมือทำท่าเชื้อเชิญอย่างสุภาพที่สุด โน้มตัวเล็กน้อย พลางพูดกับในรถเบา ๆ ว่า "ท่านหยาง ผู้อำนวยการฟาง เราถึงที่หมายแล้วครับ ขอเชิญทั้งสองท่านลงมาเยี่ยมชมกันเลยครับ!" น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพและกระตือรือร้น