กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 332 ถ้าข้าไม่ให้พวกแกสักคน ไอ้สารเลวได้แปดเปื้อนเลือด แล้วต่อไปข้าจะกำพวกแกได้ยังไง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ห้องรับแขกชั้นหนึ่งก็ค่อย ๆ สงบลง เหลยเจิ้นเทียนนั่งหอบตัวสั่นอยู่บนโซฟา จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ สูดลึกสองสามคำ มองพี่หลิวที่ขดตัวอยู่บนพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แล้วพึมพำอย่างมีเลศนัยว่า “รสชาติไม่เลวนี่ ฮ่าๆๆ!”
พี่หลิวในตอนนี้ได้แต่สะอื้นเบาๆ หมดเรี่ยวแรงจะด่าเหลยเจิ้นเทียนไอ้สารเลวต่ำช้ากว่าสัตว์เดรัจฉานคนนี้แล้ว ทว่าในวินาทีถัดมา เหลยเจิ้นเทียนก็ลุกขึ้นอีกครั้ง กระชากผมของนางอย่างหยาบกร้าน สีหน้าบิดเบี้ยวคำรามลั่น “แกเป็นคนของใครกันแน่ ไอ้สารเลว! บอกข้ามาให้ซื่อๆ! แกคิดว่าข้าเป็นพวกสำมะเลเทเมา กินแตงไม่เลือก ใครยื่นให้ก็กินจริงๆ หรือไง?