เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 330 กลอุบายของซาฉางไป๋
ในเวลาเดียวกัน ที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้านเซี่ยซา เขตหนานก่าง ชั้นใต้ดินชั้นที่สามอันลับตาคืออาณาเขต "ตำหนักหลัง" ของหวงซื่อเจี๋ย แต่สิ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้ก็คือ ชั้นใต้ดินชั้นที่สี่ต่างหากที่เป็นหัวใจสำคัญของสถานที่ลึกลับแห่งนี้
ในขณะนี้ เหลยเจิ้นเทียนที่ถูกพาตัวออกมาจากคฤหาสน์ชุ่ยหูอย่างไม่เต็มใจ ถูกนำมายังห้องกว้างใหญ่โล่งโถงห้องหนึ่งในชั้นใต้ดินชั้นที่สี่ ภายในห้องสว่างไสวด้วยแสงไฟ ใต้แสงนั้น กำแพงทั้งสองด้านแขวนเครื่องทรมานนานาชนิดที่มีรูปร่างและขนาดแตกต่างกันจนน่าขนลุก มันสะท้อนแสงเย็นเยียบจนแทงใจ ราวกับกำลังเล่าเรื่องความโหดเหี้ยมและนองเลือดในอดีตอย่างเงียบ ๆ ในอากาศของห้องมีกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ลอยอยู่ ถ่ายเทเข้าจมูกทีละนิด ๆ ทำให้ต้องขนหัวลุก
ตรงกลางห้องนี้ กลับมีการสร้างศาลาพักไม้ชิงชันอันประณีตขึ้นอย่างหาได้ยาก รอบศาลามีการจัดวางภูเขาจำลอง น้ำจำลอง และต้นไม้เขียวชอุ่มอย่างชาญฉลาด สร้างบรรยากาศประหลาด ราวกับเบิก "แดนสงบ" อันเป็นเอกลักษณ์ขึ้นมากลางห้องทรมานนองเลือดแห่งนี้
ตรงกลางศาลามีโต๊ะน้ำชาไม้ชิงชันวางอยู่ ตอนนี้ ชายอ้วนที่สวมชุดถังจวงสีทองกำลังนอนเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่ข้างโต๊ะน้ำชา ลิ้มรสชาอย่างสบายอารมณ์ บนคอของเขาห้อยพระเครื่องสีทองอร่าม ผมสั้นสีเทาขาวตั้งชันทีละเส้นราวกับเข็มเหล็ก เหนือคิ้วตาข้างซ้ายมีรอยแผลเป็นจากคมมีดชัดเจน รอยแผลนั้นดูน่าเกรงขามเป็นพิเศษภายใต้แสงไฟ เพิ่มความดุดันให้ใบหน้าของเขาอีกระดับ