เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 308 แกจะรีบไปเกิดหรือไง
ไม่ทันไร จู่ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากป่าเบื้องหลัง เป็นหญิงสาวอวบอิ่มที่สวมเสื้อหนังสีดำเช่นกัน เท้าข้างหนึ่งของเธอเดินกะเผลก เดินขึ้นลงไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ไม่กระทบความเร็วในการก้าวเดินเลยแม้แต่น้อย เมื่อสายตาของเธอตกลงบนหญิงสาวเสื้อหนังที่นอนขดอยู่กับพื้นและครวญครางด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด ในดวงตาของเธอก็มีแววตาตกใจวาบขึ้นมาทันที พลางตะโกนอย่างร้อนรนว่า “เหมยกุย! เจ้าบาดเจ็บหรือเปล่า สาหัสไหม”
เหมยกุยหันหน้าอย่างยากลำบาก หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ไหลลงตามแก้มหยดลงบนวัชพืชบนพื้น ริมฝีปากของเธอสั่นเล็กน้อย พลางพึมพำอย่างสั่นเทาว่า “พี่สาวใหญ่ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ ชั่วเวลาสั้นๆ ฉันยังไม่ตายง่ายๆ หรอก! รีบไปไล่ตามเถอะ ไอ้สารเลวตัวหัวหน้าที่หนีไปแล้วยังไม่ห่างมากนัก มันก็แค่พวกกระดาษไหม้ไฟ ไม่มีค่าพลังต่อสู้อะไรหรอก!”