เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 293 เหลยเจิ้นสยง
ราวเก้าโมงครึ่ง เช้า ที่ห้องประชุมของบริษัทรื้อถอนเมืองและชนบทหย่วนตง ถนนสือฮุ่ย เขตหนานกัง บรรยากาศที่เคยกลมเกลียวกันเป็นปกติก็จางหายไปหมดสิ้น กลิ่นดินปืนเข้มข้นอบอวลไปทั่ว
ที่หัวโต๊ะประชุม เหลยเจิ้นสยง ผมทรงย้อนยุคสีเหลืองสวมชุดถังจวงสีทอง คาบบุหรี่ไว้ในปาก ใบหน้าหม่นหมอง เขามองเฟยจูที่อยู่ทางซ้ายกับถังหยางที่อยู่ทางขวา แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา “พวกแกสองคนใครจะบอกข้าได้บ้าง สองตัวสารเลวอย่างหน้าถากกับไท่ซานมันไปตายที่ไหนกัน วันนี้วันอะไร เข้าใกล้เก้าโมงครึ่งแล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงาสักคน”
เฟยจูที่อ้วนพีตาหยี ขยับร่างกายหนักกว่าสามร้อยจินบนเก้าอี้ ในใจกระวนกระวาย “คุณเหลยกำลังโมโหอยู่ อย่าให้ไฟลามมาถึงตัวข้าเลย เงียบไว้ดีกว่า” เขาถูมือ ดื่มชาคำหนึ่งแล้วไม่ปริปาก
ถังหยางที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ผมสีแดงเพลิงโดดเด่นนัก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ด้วยความคิดสะใจ “หึ เจ้าไท่ซานนั่นปกติก็โอหัง คราวนี้ได้เสวยสุขแน่ อย่าลากข้าไปเอี่ยวด้วยก็พอ” สีหน้าผ่านความขบขันแวบหนึ่ง ก่อนเริ่มหมุนมีดผีเสื้อสีเงินในมือ