เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 เหนือฟ้ายังมีฟ้า
สีหน้าของเถ้าแก่ไป๋เปลี่ยนไป เขาปาแก้วชาที่อยู่ตรงหน้าออกไปใส่ไท่ซาน แล้วถอยหลังออกไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว ชี้นิ้วไปที่ไท่ซาน ตะโกนด้วยความโกรธว่า “ไท่ซาน ไอ้สารเลว แพ้เงินแค่นิดหน่อยก็จะพลิกหน้ามา แต่ที่นี่คือพื้นที่ของสิงเหยียนหวัง เจ้าอยากแตะต้องข้า ก็ควรคิดให้ดีถึงผลที่จะตามมา ข้ากับสิงเหยียนหวังเป็นพี่น้องคนสนิทผู้ภักดีกัน”
ไท่ซานยิ้มเย็น “ข้าไม่สนว่ามันจะเป็นสิงเหยียนหวังหรือหมาเหยียนหวัง ข้ารู้แค่เรื่องเดียว ไอ้เวรเอ๊ย เจ้าโกงพนันหลอกเงินข้า ข้าก็ไม่พอใจ”
เถ้าแก่ไป๋เพิ่งจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาขอความช่วยเหลือ จั้งอ๋าวก็พุ่งเข้าไปข้างหน้า กำปั้นใหญ่โตกระหน่ำลงบนจมูกของเถ้าแก่ไป๋ดังผลั่ก ได้ยินเสียงกรุปหนึ่งเบา ๆ กระดูกสันจมูกของเถ้าแก่ไป๋หักคาที่