เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 283 วางแผน
เอ้อร์เป่าและหลิวซื่อโก่วเดินขึ้นบันไดมาอย่างไม่ใส่ใจนัก พอผลักประตูห้องผู้ป่วยเปิดออก ก็เห็นเฉินเจียหนานกำลังกอดเฉียนเฟยเยี่ยนอยู่พอดี เฉียนเฟยเยี่ยนซบอยู่บนอกที่แข็งแรงของเฉินเจียหนานราวกับเด็กสาวคนหนึ่ง ร้องไห้จนน้ำตานองหน้า เจ็บปวดใจสุดจะทน และยังใช้หมัดน้อยขาวเนียนทั้งสองข้างทุบเขาไม่หยุด ไม่รู้ว่าเพราะตกใจกลัวหรือเพราะโกรธแค้น
เปียวจื่อก้มหน้านั่งอยู่บนเก้าอี้ ง่วนเล่นนิ้วมือไปมาเพื่อเลี่ยงความกระอักกระอ่วน เจิ้งซานผิงยืนอยู่ตรงหน้าต่างมองท้องฟ้าดำสนิทด้านนอก นับดวงดาวไปเรื่อยๆ เอ้อร์เป่าไอออกมาหนึ่งครั้งอย่างไม่รู้กาลเทศะ เฉินเจียหนานหันไปถลึงตาใส่เขา
ตอนนี้เฉียนเฟยเยี่ยนถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเสียอาการไปหน่อย เช็ดน้ำตากับเสื้อของเฉินเจียหนานแล้วจึงพูดกับเอ้อร์เป่าและหลิวซื่อโก่วด้วยดวงตาที่แดงก่ำอย่างขอโทษว่า “พี่น้องคะ ขอโทษนะคะที่ทำให้ขายหน้าในสายตาพวกคุณ เมื่อกี้ทำให้ฉันกลัวจนแทบแย่จริงๆ”