เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 แผนการอันแสนสุขของเหลียงสี่
“เฮ้ย พวกแกเป็นใครกัน วุ่นวายมองอะไรกันตรงนี้ ที่นี่ที่ที่พวกแกควรมาหรือไง! ไม่มีธุระก็ไสหัวไปให้ไกลๆ อย่ามาขวางหูขวางตาแถวนี้” ที่หน้าประตูคฤหาสน์ ในกลุ่มนักเลงที่ยืนคุยกันอยู่ มีคนหัวรังไก่คนหนึ่งตะโกนดูแคลนใส่เฉินเจียหนานกับพวกที่เดินเข้ามา
เปียวจื่อกลอกตา ก้าวเข้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คว้าคอเสื้อของหัวรังไก่ไว้โดยตรง สวนกลับอย่างบ้าอำนาจว่า “ไอ้เวรเอ๊ย แกตาบอดหรือไง คนที่พี่เหลียงเชิญมาก็ยังกล้าขวาง เบื่อชีวิตแล้วรึไง?” หัวรังไก่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย สบตากับพวกพ้องของเขาแวบหนึ่ง แล้วก็ตั้งสติกลับมาใหม่ ผลักมือของเปียวจื่อออก
“ไอ้หนุ่มแว่น พวกแกจะบอกว่าเป็นคนที่ท่านเหลียงเชิญมา ถ้าแกพามาเท่าไรข้าก็กินหมดเท่านั้น! ข้าตามเขามาตั้งนานขนาดนี้ ทำไมไม่เคยเห็นพวกกระจอกอย่างพวกแกเลยล่ะ?” ก่อนจะโม้ควรใช้สมองคิดสักหน่อย!