เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 พี่ชาย เจ้าสร้างผลงานอีกแล้ว
อาจารย์หวงขดตัวอยู่บนพื้น อดทนต่อความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส หน้าซีดเผือดจ้องเฉินเจียหนานแล้วตะโกนว่า "เจ้า...เจ้าเป็นปีศาจที่ไหนกัน กล้าทำลายกายาคงกระพันของข้าได้? ข้าคือผู้สืบทอดมรรคาสวรรค์ที่มาช่วยมนุษย์ให้พ้นทุกข์ เจ้าทำร้ายข้า เจ้าจะต้องเจอทัณฑ์สวรรค์!"
เฉินเจียหนานยิ้มอย่างดูแคลน ก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าวเตะเข้าที่ใบหน้าอ้วนของอาจารย์หวง พร้อมด่าไปว่า "ไอ้แก่ไม่ยอมตาย แกเล่นบทหนักเกินไปหรือเปล่า? คงชินกับการเป็นพวกต้มตุ๋นข้างถนนแล้วสินะ พูดอะไรก็เป็นบทละคร!"
อาจารย์หวงเจ็บจนใบหน้าบิดเบี้ยว ก้มตาลง พึมพำอะไรบางอย่างอยู่ในปาก
ตอนนั้นเอง หลี่ซวี่เดินเข้ามา ตบไหล่เฉินเจียหนานแล้วคำรามว่า "เจ้า...เจ้ากล้าต่อยอาจารย์หวง เจ้าทำแบบนี้จะต้องจบไม่ดีแน่!"
เฉินเจียหนานเหลือบมองหลี่ซวี่ แล้วตบเข้าที่ใบหน้าเขาไปฉาดหนึ่ง "ไอ้ SB อย่างแกเนี่ยไปอยู่กับใครมาจนถึงทุกวันนี้? เป็นพวกต้มตุ๋นข้างถนนแท้ ๆ ยังดูไม่ออกอีก ข้าจะบอกว่าเลื่อมใสดี หรือเลื่อมใสดีนะ"
หลี่ซวี่ลูบใบหน้าที่เจ็บปวด คำรามว่า "แกมาทำลายเรื่องดี ๆ ของข้าวันนี้ ข้าจะสู้กับแกให้ตายกันไปข้าง!" พูดจบก็ชูหมัดพุ่งเข้าใส่กลางอกเฉินเจียหนาน
เฉินเจียหนานหัวเราะเย็นชาอย่างดูแคลน ยิงปืนใส่ไหล่หลี่ซวี่นัดหนึ่ง พร้อมกับเสียงร้องไห้เจ็บปวดแหลมแสบ หลี่ซวี่ถอยหลังไปหลายก้าว สูดลมหายใจเย็น ๆ อยู่ตลอด สายตาดุร้ายตะโกนว่า "ไอ้พวกเวร ขึ้นมาให้หมด ฆ่าไอ้ลูกหมาตัวนี้ซะ!"