เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 หลี่ซวี่
เช้าวันรุ่งขึ้นเวลาสองทุ่ม เฉินเจียหนานและคนอื่นๆ แต่งกายชุดดำ ติดดอกไม้ขาวที่หน้าอก ขับรถสองคันมุ่งสู่สุสานเขาชิงซงในชานเมืองหนานผิง หลังการสั่นสะเทือนบนถนนกว่าหนึ่งชั่วโมง ห่างจากสุสานราวหนึ่งกิโลเมตร พวกเขาก็ถูกกั้นด้วยรั้วชั่วคราว
เฉินเจียหนาน เปียวจื่อ และหลิวซื่อโก่วกระโดดลงจากรถ เดินไปที่รั้ว ข้างรั้วมีนักเลงชุดดำยืนอยู่เจ็ดแปดคน คาบบุหรี่ไว้ที่ปาก กำลังคุยเล่นกันอยู่ เปียวจื่อก้าวขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ถามอย่างสุภาพว่า “พี่ครับ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ทำไมที่สุสานถึงมีรั้วกั้นด้วย?” นักเลงทรงผมพวกนอกกระแสคนหนึ่งหันกลับมามองเปียวจื่ออย่างดูแคลน แล้วตะโกนว่า “ไม่มีธุระก็อย่าเสือกถาม ไปที่ไหนเย็นก็ไปอยู่ที่นั่น นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกพลเมืองธรรมดาอย่างแกควรมาห่วง”