กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 ที่นี่ไม่ใช่ที่ช่วยชีวิตรักษาผู้บาดเจ็บหรือไง?
เฉินเจียหนานแบกแม่ของเจิ้งซานผิงวิ่งสุดฝีเท้า ไม่มีเวลาแม้แต่จะหอบหายใจ เปียวจื่อกับหลิวซื่อโก่วคอยประกบสองข้าง ส่วนเจิ้งซานผิงตาแดงก่ำวิ่งตามอยู่ข้างหลัง ใช้เวลาเพียงประมาณห้านาที ทั้งสี่คนก็ลงมาจากทางชวนเต้า มาถึงข้างรถตู้
เจิ้งซานผิงกระตุกประตูรถตู้อย่างร้อนรน ด้วยความช่วยเหลือของหลิวซื่อโก่วและเปียวจื่อก็ยกคนแกขึ้นรถ ทุกคนเหนื่อยจนเหงื่อท่วมหัว เฉินเจียหนานไม่มีเวลาซับเหงื่อบนหน้าตัวเอง ตะโกนเสียงดังว่า “เร็ว... ขึ้นรถเร็ว! ตอนนี้คือการแข่งกับเวลา!”