เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 38 ปากกับใจไม่ตรงกัน
หินก้อนใหญ่ในใจของหมาซื่อfinallyตกลงสู่พื้น เขาซาบซึ้งใจอย่างจริงใจต่อความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ของอาเหยียน "อาเหยียน ขอบคุณที่ส่งคนมาช่วยเหลือ ไม่อย่างนั้นผม ฮ่าๆ ดูท่าหม่าหมิงอวี้คนนี้ยังโชคดีมีบุญหนักจริงๆ!"
หมาซื่อเอนตัวพิงเตียงด้วยความภาคภูมิใจอยู่บ้าง ผิดกับท่าทางหวาดกลัวเมื่อครู่ราวกับเป็นคนละคน เหยียนควนขุ่นเคืองอยู่บ้าง ในใจถอนหายใจ "ผู้หญิงนี่นะ สุดท้ายก็ทำเรื่องใหญ่ไม่ได้" เขาเอามือไพล่หลังเดินไปหาหมาซื่อ แล้วถามด้วยเสียงหนักว่า "หม่าหมิงอวี้ นายยังมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอีก!"
หมาซื่อเลิกคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ "อาเหยียน หมายความว่าอย่างไร? สถานการณ์ของผมอาจารย์ยังไม่รู้หรือ?" เหยียนควนพูดตรงๆ ว่า "ฉันรู้ก็บ้าแล้ว! ตอนนี้นายยังอยู่ในช่วงปล่อยตัวออกไปรักษานอกเรือนจำ ทำไมถึงมีคนตามล่านาย? มันเป็นใครกันแน่ นายพูดมาให้ชัด